نر زاغ بالا یکی از اصیل ترین و دوست داشتنی ترین کبوترانی بود که داشتم(حدود ۱۵ سال در خانه ما بود) بطوریکه با داشتن رکورد بالای ۸ ساعت،هیچ کدام از جوجه هایش حتی زمانی که هنوز جوجه جیر بودند باخت نرفتند ولی متاسفانه اکثرا طعمه قرقی شدند که تنها فقط یک نر از این نسل باقی مانده است.یادم نمی رود یک بار که خودش و یکی از جوجه هاش دست تو دست هم به شب خوردن،چه قیامتی تو محل به پا شده بود تا ببینند شب کجا می شینند و بگیرندشون.منم از دلشوره تا صبح خوابم نمی رفت. صبح اول گرگ ومیش پریدم بیرون تا ببینم اومدن یا نه که دیدم نر زاغ تنهایی اون وقت صبح داشت تو مایه می پرید ولی جوجه اش رو دیگه ندیدم . بعدا یکی از کفتر بازای محله گفت که اون شب جوجه رو از رو بلندی با دست گرفته که جوجه هم چون تو خونه شون غریبی می کرد و دون نمی خورد و اونا هم بی انصافی کردند و رهایش نکردند بعد مدتی از بی دونی از بین رفت.یادش بخیر. کبوترای نسل قدیم واقعا بامعرفت و دوست داشتنی بودن و در عین حال زیبا و پرغرور.